Dyskryminacja
Badanie procesów dyskryminacji (rozróżniania bodźców) wzrokowej u kotów oraz doświadczenia nad zjawiskami imprintingu u zwierząt, specyficznymi sygnałami gatunkowymi, oraz rozwojem zachowania człowieka potwierdzają taką interpretację. Odruchy warunkowe powstałe w najwcześniejszym okresie życia są w związku z tym nie do odróżnienia od 0druchów bezwarunkowych (np. odruch ucieczki u drobiu wyzwalany przez cień drapieżnego ptaka przez długi czas był uważany za odruch bezwarunkowy).
Wśród odruchów warunkowych należy wyróżnić odruchy warunkowe typu klasycznego i instrumentalnego.
Wytworzenie klasycznego odruchu warunkowego na bazie odruchu bezwarunkowego wymaga według Pawłowa spełnienia następujących warunków:
1. Bodziec warunkowy w odróżnieniu od bodźca bezwarunkowego nie może mieć biologicznego znaczenia dla warunkowanej reakcji,
2. Bodźce muszą być ściśle określone, niezmienne co do rodzaju i siły.
3. Bodziec warunkowy musi pozostawać w związku czasowym z bodźcem bezwarunkowym, wyprzedzając jego wystąpienie.
4. Koincydencja: bodziec warunkowy bodziec bezwarunkowy reakcja wzmocnienie reakcji, musi wystąpić wielokrotnie, aby nastąpiło uwarunkowanie.
5. "Wzmacniana" w procedurze jest nie reakcja, lecz bodziec warunkowy; wzmocnieniem dla bodźca warunkowego jest bodziec bezwarunkowy.
Odruchy warunkowe podlegają wygaszaniu i hamowaniu, Pawłów wyróżnia:
Hamowanie zewnętrzne (bezwarunkowe) wywołane działaniem nowego
silnego bodźca w sytuacji warunkowej (np. widok kota dla uwarunkowanego szczura, nagły hałas, błysk itp.) powodującego reakcję dominującą (np, ucieczka, zamarcie) lub orientacyjną (badanie nowej sytuacji).
Wśród odruchów warunkowych należy wyróżnić odruchy warunkowe typu klasycznego i instrumentalnego.
Wytworzenie klasycznego odruchu warunkowego na bazie odruchu bezwarunkowego wymaga według Pawłowa spełnienia następujących warunków:
1. Bodziec warunkowy w odróżnieniu od bodźca bezwarunkowego nie może mieć biologicznego znaczenia dla warunkowanej reakcji,
2. Bodźce muszą być ściśle określone, niezmienne co do rodzaju i siły.
3. Bodziec warunkowy musi pozostawać w związku czasowym z bodźcem bezwarunkowym, wyprzedzając jego wystąpienie.
4. Koincydencja: bodziec warunkowy bodziec bezwarunkowy reakcja wzmocnienie reakcji, musi wystąpić wielokrotnie, aby nastąpiło uwarunkowanie.
5. "Wzmacniana" w procedurze jest nie reakcja, lecz bodziec warunkowy; wzmocnieniem dla bodźca warunkowego jest bodziec bezwarunkowy.
Odruchy warunkowe podlegają wygaszaniu i hamowaniu, Pawłów wyróżnia:
Hamowanie zewnętrzne (bezwarunkowe) wywołane działaniem nowego
silnego bodźca w sytuacji warunkowej (np. widok kota dla uwarunkowanego szczura, nagły hałas, błysk itp.) powodującego reakcję dominującą (np, ucieczka, zamarcie) lub orientacyjną (badanie nowej sytuacji).